A través de 31 poemas de extensión variable, Como dúas crebas mergúllanos en versos ateigados de tenrura e nostalxia. Neles, unha voz sensual e feminina expresa de xeito transparente o feixe de emocións que esperta o encontro amoroso, pero tamén a dor fonda causada pola perda do amor.
Estamos diante dunha poesía doce e intensa a un tempo; dunha poesía da que abrolla un erotismo pausado en equilibrio coa expresión inocente e desbordada do sentir máis íntimo.
Neste poemario predominantemente narrativo, o amor e o mar ispen o corpo e o corazón.