A quen pertencen os recordos: á alma ou ao corpo? Os poemas deste libro transitan polo territorio húmido da memoria, suxerindo que quizais os recordos pertenzan ao corpo e que, como o corpo, se esvaecen. Eran reais os cabalos que se ocultaban nos bosques, nos suaves outeiros preto da casa da figueira, a casa dos curmáns? Era real aquela outra figueira que medraba queimada pola luz do mediodía, tan lonxe do Atlántico? Era real a garza no patio? O corpo afírmao, eran reais, mentres que a alma énchese de néboa.