Pel Memoria é un poemario escrito sobre jazz e trompeta, en noites espidas, na que os pés se fregan e os xeonllos se encaixan. Onde os corpos famentos medran da brisa ao ciclón e da mar picada ao maremoto. A persoa amada sabe a mazá aceda e a torta de limón, sen esquecer que o amor comeza e remata sempre polo propio. Porque a memoria da pel concreta que si, que somos transcendentes.